ณ หีบไม้โบราณชาวบานบุรี

posted on 26 Sep 2013 12:45 by mikii-chan in DIARY directory Diary
วันนี้ฉันหยิบหีบไม้อายุหนึ่งร้อยปีออกมา
 
ของที่อยู่ในนั้นอายุไม่ถึงหนึ่งร้อยปีตามหีบ
แต่เรื่องราวของมันมีเยอะถึงร้อยอย่างแน่นอน
 
เพราะทั้งหมดในนั้นคือไดอารี่ บันทึก รูปวาด การ์ตูนที่ฉันวาดไว้ตั้งแต่สมัยประถม
ถึงม.ปลาย รวมกันก็หลายปีอยู่ แต่ถ้าถามว่าของพวกนี้มีประโยชน์อะไร?
สำหรับคนทั่วไปอาจจะมองว่ามันคือ "ขยะ" ที่ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วในปัจจุบัน
แต่สำหรับฉันมองเป็นสิ่งของล้ำค่าที่จะยิ่งมีค่าเมื่อเราแก่ตัวลงเรื่อยๆ
 
สักวันหนึ่งเราอาจอยู่ในจุดที่หันหลังกลับมา 
หาทั้ง "ความทรงจำ" และ "ความไร้เดียงสาอันหอมหวาน"
ไม่ว่าตัวเราในตอนนี้หรืออนาคตจะต้องการหรือไม่ก็ตาม...
 
ถึงเราจะยังไม่มีลูกเป็นของตัวเองแต่เราก็สามารถเฝ้ามองดูวิวัฒนาการของตัวเองได้
จากเบบี้เด็กน้อยที่มองไม่เห็นโลกกว้าง มีมุมมองต่อสิ่งต่างๆอย่างอยากรู้อยากเห็น
ไม่รู้ว่าเป็นยังไงก็ให้คำตอบมันด้วยจินตนาการและวาดไว้ในหัวด้วยความคิดน่ารักๆ
จนโตมาระดับหนึ่ง ก็เริ่มมีเหตุผลแต่เหตุผลก็ยังดูตลกสำหรับตัวตนในวัยผู้ใหญ่
 
อดคิดไม่ได้ว่าถ้าตัวฉันในวัยยี่สิบสาม มาเจอกับตัวฉันวัยสิบสาม
แล้วอ่านไดอารี่และการ์ตูนที่สมัยนั้นเขียนกับวาดจนโต้รุ่งเพลิดเพลิน
ฉันอาจจะหัวเราะใส่เด็กน้อยวัยแรกรุ่นคนนั้น
แล้วเด็กน้อยก็จ้องมองกลับด้วยแววตาโกรธขึ้ง
 
อ่านอดีตของตัวเอง เหมือนอ่านประวัติศาสตร์ฉบับคุ้นเคย
เราสามารถเห็นอะไรสะท้อนออกมาได้หลายอย่าง
 
สมัยนั้นมีอะไร เป็นยังไง เรารู้จักใคร เขาเป็นคนแบบไหน
ความคิดของเราเป็นยังไง นิสัยตัวเองเป็นยังไง
เราชอบอะไร และสิ่งนั้นหายไปแล้วหรือยังอยู่
ลายเส้นของเราเป็นยังไง พัฒนาจากไหนเป็นแบบไหน
 
ดูๆไปแล้วก็น่าสนุกดีนะ ยิ่งปะติดปะต่อกันก็เหมือนดูหนังเรื่องหนึ่ง
ซึ่งตัวเองเป็นคนฉาย...
 
และจะไม่หยุดฉายไปจนกว่าเราจะสิ้น...
คำเตือน อย่าหวังจะหาสาระอะไรกับบล็อกนี้มากเลย เพราะจขบ.มาเน้นเวิ่น ตื่นเต้นจนเขียนหาสาระอะไรไม่ได้ + เราเองก็รู้อะไรได้ไม่ลึกเท่าไร ฮ่าๆ
 
 
โดะเอสหนุ่มหล่อของโคโมริ ยูอิ (ตัวแทนสาวมาโซทั้งหลาย) แห่ทัพตบเท้าเข้าฮาเร็มมาอีกตระกูลแล้ว นั่นคือ...
 
 
ชายสี่บะหมี่เกี๊ยว เอ้ย... ชายสี่พี่น้องตระกูลมุคามิ!!
 
ฟังญี่ปุ่นไม่ออก แต่มีคนบอกว่าเนื้อหาจะประมาณพี่น้องบ้านซาคามากิ vs พี่น้องบ้านมุคามิ
แหม่...แค่เกริ่นไว้แบบนี้ก็พอจะเดาได้เลยว่าดุเดือด มหาศึกแวมไพร์ชิงนางอย่างไร...
โฮกฮากมาก เพิ่งจะคลั่งเกมนี้ไปไม่นาน มีของใหม่มาปั่นป่วนหัวใจเล่นอีกแล้ว
ชายสี่คนใหม่จะเป็นใคร เรามาดูกัน!
 
 
 
คนแรก พี่ใหญ่ประจำบ้าน 
 
 
 
 
มุคามิ รูกิ 
(พากย์โดยซาคุราอิ ทาคาฮิโระ) 
 
แวมไพร์ตัวร้าย พี่ชายคนโตบ้านมุคามิ

"ลูกพี่ผู้กุมอำนาจและมีความแข็งแกร่งที่สุด!"
 
โดะเอสแนวท่านบอส.นิสัยโหดร้าย.เลือดเย็น

"เธอรู้สึกสนุกที่ให้ฉันดื่มเลือดเธอเหรอ....? พูดเรื่องดื่มเลือดเธออีกสิ ฉันจะได้ฆ่าเธอทีเดียวไปเลย"
 
 
[ แอบเหมือนลูกๆของแม่เบียทริก (ชูกับเรย์จิ) ผสมกันเลยทีเดียว]
[ ลูกพี่คร้าบบบ เอาหัวมาถวาย ]
 
 
 
 
 
มุคามิ โคว

(พากษ์โดย คิมูระ เรียวเฮย์)
 
แวมไพร์ตัวร้าย
พี่ชายรองของบ้านมุคามิ

"เนตรสองสี หล่อไร้เทียมทาน"
 
โดะเอสไอดอล.เห็นแก่ตัว.ตีสองหน้า

"มันไม่เห็นจะต้องเขินเลยน้า~ ชั้นจะดูดเลือดเธอด้วย! ...อ๊า วุ้ย น่าเบื่อจริง พอได้แล้ว มาให้ชั้นกินเลือดชะ...."
 
 
[ นี่มันไรโตะผสมอายะเรอะ?... ]
[ เนตรสองสี...โครตแรร์เลย ชักอยากเห็นตาอีกข้างจริงๆว่าตาสีอะไรเนี่ย?? ]
 
 

 
 
มุคามิ ยู
 
(พากษ์โดย ซูซุกิ ทัตสึฮิสะ)
 
 
แวมไพร์ตัวร้าย ชายกลางบ้านมุคามิ

"เด็กดื้อที่ใครก็ต้านทานไม่อยู่"
 
โดะเอสหัวแข็ง.บ้าระห่ำ.ป่าเถื่อน 

"มานี่เลยยัยดื้อ ให้ไว แล้วมาเป็นของเล่นชั้น! อะไรห๊ะ!?"


[แกเป็นร่างแยกสึบารุเร้ออออออออออออออออออออ]
[ แต่น่ารักนะเนี่ย แอบคิดว่าจะปากแข็งหรือซึนด้วยอ่ะเปล่า อิอิ ]
 
 
 
 
มุคามิ อาสึสะ

(พากย์โดย คิชิโอะ ไดสึเกะ)

แวมไพร์ตัวร้าย ชายน้อยแห่งบ้านมุคามิ

"วิปริตแล้วยังขี้อายแถมยันเดเระ"
 
โดะเอสขี้อาย.ยันเดเระ.หมกมุ่น.วิกลจริต

"...เกลียดฉันเหรอ? โอ้...แต่ฉันชอบเธอนะ นี่...ถึงฉันจะชอบเธอมากๆ.. . แต่ให้ฉันกัดเธอหน่อยเถอะนะ ?... อ้าว แล้วเธอ...? มานี่สิ ฉันจะเคี้ยวให้มากกว่านี้เลย..."
 
 
[ คาแรกเตอร์แบบนี้นี่มันคานะจังชัดๆเลยอ่าาา ]
[เพียงแต่ไม่มีหมีกับขนมเค้กเลยดูผู้ใหญ่กว่าหน่อย...ละมั้งนะ?]
 
 
 
 
ให้ถามว่าเราเลือกใครเหรอ โอย รักพี่เสียดายน้องค่ะ ชอบสามคนแรกเลยค่ะ
ความจริงขนาดบ้านซาคามากิเอง เราก็ยังรักพี่เสียดายน้อง นับประสาอะไรกับบ้านมุคามิ ฮา
 
อันที่จริงเราแอบเหวอกับคาแรกเตอร์ คือเหมือนแค่เอาคาแรกเตอร์ซาคามากิมาปรับปรุงกับผสมขึ้นใช้ผิดหวังเบาๆนึกว่าได้แบบใหม่เฟี้ยวฟ้าวถอดรูปขึ้นเดบิวต์ไม่ซ้ำใคร อ่ะ จริงๆแล้วก็มีความเป็นคาแรกเตอร์ตัวใหม่อยู่นั่นแหล่ะ แต่พูดถึงแว้บแรกมันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ อันที่จริงก็เพิ่งออกข่าวเอง ไม่แน่พอได้ดูๆแล้วอาจจะเปลี่ยนความคิดได้ไม่คาดฝันก็ได้เนอะ
 
แต่!
 
ข่าวดีใหม่จ้าาาา จะเป็นอนิเมด้วยน้าาาา อ่านเพิ่มเติม >> http://myanimelist.net/forum/?topicid=560077 
เกมนี้จะคอมโบฆ่าแม่ยกใช่ไหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
 
//นอนตายถวายชีวิตตตตตตตตตต
 

 
ป.ล. เราแปลอิงเอานะคะ แปลแบบเมาเหล้ามาก อาจจะผิดเพี้ยนก็ขอโทษด้วยนะคะ
 

โหลแก้วแห่งกำลังใจ

posted on 14 Jan 2013 12:50 by mikii-chan in DIARY
 
ฉันเดินตามหาสิ่งหนึ่ง...โหลแก้วแห่งกำลังใจ
ไม่มีใครพรากมันออกไป หากแต่ฉันทำมันตกเอง
 
ทุกๆอย่าง มันเปลี่ยนไป ทุกๆอย่าง เดินไปต่างที่เราคาดหวัง
 
ฉันไม่รู้ตัวว่าฉันกำลังท้อแท้หรือเปล่า รู้แต่ว่าอะไรในหน้าอกนั้นมันหายไป
ไม่มีพลังแบบเช่นเคยก่อน...เหมือนโลกทุกอย่างหมุนไปเหมือนเดิม
 
ทั้งที่มันถูกย้อมด้วยสีเทา
 
คำพูดของตัวเองใต้รอยยิ้มพิมพ์ปรีดา...ฉันเฟล ฉันเหงา ฉันเชื่องซึม ท้อแท้ลำพัง
ทำทุกๆสิ่งอย่างให้มีความสุขเพื่อเพาะกำลังใจต่อตัวเอง แต่ก็ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง
กำลังใจจึงไม่เดินมา...
 
ฉันก้าวเท้าออกวิ่งไปกลางห้วงฟ้าอันกว้างใหญ่ไม่เห็นขอบเขต
 
โหลแก้วแห่งกำลังใจของฉัน...ตกหล่นไปอยู่ที่ไหน?
หรือจะมีใครสักคนยืนถือไม้เท้าแล้วเข้ามาพูดกับฉันว่า 
 
"มันอยู่ในตัวของเจ้า แต่เจ้ามองไม่เห็นมันเอง"
 
ถ้าอยู่ในตัวของฉันนะหรือ?...หายากเสียยิ่งกว่าเสาะตามห้วงท้องฟ้า
เพราะมันนั้นทั้งมืดมนไม่เห็นเส้นทาง นับประสาอะไรกับแสงอันบางเบาของกำลังใจ
ฉันจมดิ่งลงไป...มองไปยังความมืดที่ห่อคลุม 
 
ถามกับความมืด..."ฉันกำลังทำอะไรอยู่? ที่นี่ที่ไหน?"
 
มองไม่เห็นเส้นทาง
ใช้ชีวิตไปด้วยความว่างเปล่า หม่นหมองแล้วแสงแห่งปลายทาง...
 
นี่สินะ "ความท้อแท้" ที่เราไม่รู้ตัวว่าเป็น...

ท้องฟ้าของหัวใจ

posted on 28 Dec 2012 19:15 by mikii-chan in DIARY
Double Click on image to Enlarge.
 
ท้องฟ้า...รู้ว่าไกลและใหญ่กว้าง
มองขึ้นไปแล้วรู้สึกเคว้งคว้าง...ไม่มีจุดหมาย เดียวดาย และว่างเปล่า
ฉันไม่รู้จะก้าวเท้าไปที่แห่งใด หัวใจฉันก็คงเหมือนกับท้องฟ้า...

ขอเพียงได้ก้าวเดินไป...ในทะเลความเงียบ...เย็นเฉียบหัวใจ
เตือนตัวเอง อยู่คนเดียว ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด

เราแค่เพียงไปถึงที่หมาย...ช้ากว่าใครใคร อย่างน้อยน้อยก็ยังดีกว่า "
ไปไม่ถึง"
ปั่นเสร็จช้ากว่าชาวบ้านเขามากๆๆๆ เพราะข้าพเจ้าเรียนทั้งวันแถมยังมีแค่เม้าส์หนู
ปาดปั่นสดในเดอะไส้ต้อนรับวันจิงเกิลเบลกับเค้าหน่อย ฮี่ฮี่
 
 
 
 
 
ปกติเขามี Nightmare before Christmas?
 
แต่วันนั้นเพอิ่งเดินทางกลับมาถึงหอ เลยปั่นไม่ทัน
เปลี่ยนเป็น Nightmare of Aomine แทน...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
//วิ่งหนีเท้าแม่ยกคิเสะ ฮ่าๆๆๆๆ
 
 
 
 
สุขสันต์วันคริสต์มาสจ้าาาาา
(แต่อาโฮ่คง วันคิดมาก แทน)