Other

คำเตือน อย่าหวังจะหาสาระอะไรกับบล็อกนี้มากเลย เพราะจขบ.มาเน้นเวิ่น ตื่นเต้นจนเขียนหาสาระอะไรไม่ได้ + เราเองก็รู้อะไรได้ไม่ลึกเท่าไร ฮ่าๆ
 
 
โดะเอสหนุ่มหล่อของโคโมริ ยูอิ (ตัวแทนสาวมาโซทั้งหลาย) แห่ทัพตบเท้าเข้าฮาเร็มมาอีกตระกูลแล้ว นั่นคือ...
 
 
ชายสี่บะหมี่เกี๊ยว เอ้ย... ชายสี่พี่น้องตระกูลมุคามิ!!
 
ฟังญี่ปุ่นไม่ออก แต่มีคนบอกว่าเนื้อหาจะประมาณพี่น้องบ้านซาคามากิ vs พี่น้องบ้านมุคามิ
แหม่...แค่เกริ่นไว้แบบนี้ก็พอจะเดาได้เลยว่าดุเดือด มหาศึกแวมไพร์ชิงนางอย่างไร...
โฮกฮากมาก เพิ่งจะคลั่งเกมนี้ไปไม่นาน มีของใหม่มาปั่นป่วนหัวใจเล่นอีกแล้ว
ชายสี่คนใหม่จะเป็นใคร เรามาดูกัน!
 
 
 
คนแรก พี่ใหญ่ประจำบ้าน 
 
 
 
 
มุคามิ รูกิ 
(พากย์โดยซาคุราอิ ทาคาฮิโระ) 
 
แวมไพร์ตัวร้าย พี่ชายคนโตบ้านมุคามิ

"ลูกพี่ผู้กุมอำนาจและมีความแข็งแกร่งที่สุด!"
 
โดะเอสแนวท่านบอส.นิสัยโหดร้าย.เลือดเย็น

"เธอรู้สึกสนุกที่ให้ฉันดื่มเลือดเธอเหรอ....? พูดเรื่องดื่มเลือดเธออีกสิ ฉันจะได้ฆ่าเธอทีเดียวไปเลย"
 
 
[ แอบเหมือนลูกๆของแม่เบียทริก (ชูกับเรย์จิ) ผสมกันเลยทีเดียว]
[ ลูกพี่คร้าบบบ เอาหัวมาถวาย ]
 
 
 
 
 
มุคามิ โคว

(พากษ์โดย คิมูระ เรียวเฮย์)
 
แวมไพร์ตัวร้าย
พี่ชายรองของบ้านมุคามิ

"เนตรสองสี หล่อไร้เทียมทาน"
 
โดะเอสไอดอล.เห็นแก่ตัว.ตีสองหน้า

"มันไม่เห็นจะต้องเขินเลยน้า~ ชั้นจะดูดเลือดเธอด้วย! ...อ๊า วุ้ย น่าเบื่อจริง พอได้แล้ว มาให้ชั้นกินเลือดชะ...."
 
 
[ นี่มันไรโตะผสมอายะเรอะ?... ]
[ เนตรสองสี...โครตแรร์เลย ชักอยากเห็นตาอีกข้างจริงๆว่าตาสีอะไรเนี่ย?? ]
 
 

 
 
มุคามิ ยู
 
(พากษ์โดย ซูซุกิ ทัตสึฮิสะ)
 
 
แวมไพร์ตัวร้าย ชายกลางบ้านมุคามิ

"เด็กดื้อที่ใครก็ต้านทานไม่อยู่"
 
โดะเอสหัวแข็ง.บ้าระห่ำ.ป่าเถื่อน 

"มานี่เลยยัยดื้อ ให้ไว แล้วมาเป็นของเล่นชั้น! อะไรห๊ะ!?"


[แกเป็นร่างแยกสึบารุเร้ออออออออออออออออออออ]
[ แต่น่ารักนะเนี่ย แอบคิดว่าจะปากแข็งหรือซึนด้วยอ่ะเปล่า อิอิ ]
 
 
 
 
มุคามิ อาสึสะ

(พากย์โดย คิชิโอะ ไดสึเกะ)

แวมไพร์ตัวร้าย ชายน้อยแห่งบ้านมุคามิ

"วิปริตแล้วยังขี้อายแถมยันเดเระ"
 
โดะเอสขี้อาย.ยันเดเระ.หมกมุ่น.วิกลจริต

"...เกลียดฉันเหรอ? โอ้...แต่ฉันชอบเธอนะ นี่...ถึงฉันจะชอบเธอมากๆ.. . แต่ให้ฉันกัดเธอหน่อยเถอะนะ ?... อ้าว แล้วเธอ...? มานี่สิ ฉันจะเคี้ยวให้มากกว่านี้เลย..."
 
 
[ คาแรกเตอร์แบบนี้นี่มันคานะจังชัดๆเลยอ่าาา ]
[เพียงแต่ไม่มีหมีกับขนมเค้กเลยดูผู้ใหญ่กว่าหน่อย...ละมั้งนะ?]
 
 
 
 
ให้ถามว่าเราเลือกใครเหรอ โอย รักพี่เสียดายน้องค่ะ ชอบสามคนแรกเลยค่ะ
ความจริงขนาดบ้านซาคามากิเอง เราก็ยังรักพี่เสียดายน้อง นับประสาอะไรกับบ้านมุคามิ ฮา
 
อันที่จริงเราแอบเหวอกับคาแรกเตอร์ คือเหมือนแค่เอาคาแรกเตอร์ซาคามากิมาปรับปรุงกับผสมขึ้นใช้ผิดหวังเบาๆนึกว่าได้แบบใหม่เฟี้ยวฟ้าวถอดรูปขึ้นเดบิวต์ไม่ซ้ำใคร อ่ะ จริงๆแล้วก็มีความเป็นคาแรกเตอร์ตัวใหม่อยู่นั่นแหล่ะ แต่พูดถึงแว้บแรกมันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ อันที่จริงก็เพิ่งออกข่าวเอง ไม่แน่พอได้ดูๆแล้วอาจจะเปลี่ยนความคิดได้ไม่คาดฝันก็ได้เนอะ
 
แต่!
 
ข่าวดีใหม่จ้าาาา จะเป็นอนิเมด้วยน้าาาา อ่านเพิ่มเติม >> http://myanimelist.net/forum/?topicid=560077 
เกมนี้จะคอมโบฆ่าแม่ยกใช่ไหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
 
//นอนตายถวายชีวิตตตตตตตตตต
 

 
ป.ล. เราแปลอิงเอานะคะ แปลแบบเมาเหล้ามาก อาจจะผิดเพี้ยนก็ขอโทษด้วยนะคะ
 
เชื่อว่าหลายๆคนที่สนใจเรื่องไอยคุปต์ หรืออาจจะไม่ได้สนใจมากเป็นพิเศษ ย่อมจะได้ยินพระนามของฟาโรห์หนุ่มน้อยองค์นี้แน่ "ตุตันคาเมน" หรือฟาโรห์ทุท (อย่าเรียกเป็นตุ๊ต๊ะขาเหม็นเชียวล่ะ) และอาจจะเคยเห็นสุสานและมัมมี่ของพระองค์ผ่านตามาแล้วบ้าง

แต่วันนี้เราขอเสนอทัวร์สุสานตุตันคาเมนแบบไซเบอร์ ไม่ต้องตีตั๋วไปถึงไคโร ขอแค่เน็ตพร้อมใช้งานเป็นพอ รับรองได้เพลินกับสาระ (ถ้าฟังอังกฤษออกนะ) และเห็นรูปสวยๆได้โดยไม่ต้องเหนื่อย

แถมได้พระสิริโฉมอันงดงามของฟาโรห์องค์หนุ่มสมัยยังมีพระชนมชีพด้วยแน่ะ
ก่อนอื่นแปะรูปรีวิวเล็กๆน้อยๆก่อนลงไปทัศนาจรด้วยตัวท่านเอง

พอจิ้มเสร็จ รอโหลด แล้วท่านจะเจอกับ...





มันจะหมุนๆไปรอบๆสุสานของพระองค์พร้อมกับคำบรรยาย มีให้กดหยุดพร้อมซูมดูรายละเอียดด้วย
จิ้มต่อไปที่ Royal Wrappings ก็จะมีการแสดงถอดเครื่องโลงพระศพออกเรื่อยๆ จนตกใจเลยว่าทำไมเยอะจัง!



มีการหยุดให้อ่านและดูรอบทิศได้ด้วย





ต่อไปก็คือ

แก้ผ้ามัมมี่! ฉายเห็นเต็มๆบาดผลขององค์ฟาโรห์ตุตันคาเมน ซึ่งอาจจะเป็นได้ทั้งสาเหตุการสวรรคตและความไม่ระมัดระวังในการขนย้ายพระศพ
เห็นตลอดพระเศียรจรดปลายพระบาท สุดยอดใช่ไหมล่ะ?



จิ้มปุ่มนี้ดู



จะเจอกับอะไรเหรอ? ดูสิๆ

จำลองพระสิริโฉมขององค์ฟาโรห์ตุตันคาเมนค่ะ!
หมุนได้รอบทิศทั้งกระโหลก เนื้อหนังมังสา กับกล้ามเนื้อ (ไม่รู้ทำไมจะละเอียดขนาดนี้) แต่ที่แน่ๆชอบตอนมีเนื้อหนัง
ใครจะว่าไงไม่รู้นะ แต่เราว่าพระองค์ทรงงามดี =////=

ชมกันให้นอนหลับฝันดี ฮ่าๆ ล้างตาจากยลแบบมัมมี่แห้งๆไปพลาง



เนื้อหาใครอยากรู้ต้องเก่งอังกฤษหน่อย ไม่ก็เป็นการฝึกสกิลแปลไปพลางๆละกัน
แต่เราไม่ดูค่ะ มายลความหล่อของพระองค์อย่างเดียว อิอิ (โดนตบ)
โห เหตุผลเนอะ พอดีมันเป็นของนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกอยู่แล้ว
ซึ่งฉบับของตุตันคาเมนเราก็อ่านจบไปนานแล้วค่ะ

อยากไปดูกันแล้วหรือยังเอ่ย?
ถ้าอยากไปก็ Let's Go!

V

V

V


คลึงไอคอนมัมมี่เบาๆ





ถ้าชอบก็คอมเม้นต์ให้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ ^^

เนื้อหาทั้งหมดมิกิคิดเองและไม่ได้ไปเอามาจากใคร บางคนอาจเคยเห็นในบอร์ดคอสเพลย์เว็บเด็กดีมาแล้ว นั่นแหละ มิกิเป็นคนพิมพ์เช่นกัน ^^

 

Cosplay เป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่ง

แต่ Cosplay ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นกิจกรรมไร้สาระ ฟุ่มเฟือย ค่าใช้จ่ายสูง หมกมุ่นไม่มีประโยชน์อันใด นั่นเป็นมุมมองที่มาจากการเปิดใจไม่กว้าง วางอคติ หรือมีความคิดอยู่ในกรอบของบางแนวคิด ในสายตาของพวกเขาคือการละลายทรัพย์ไปกับแต่งตัวหวือหวาที่ทำประโยชน์อะไรไม่ ได้เลยสักอย่าง เป็นกิจกรรมเสียเงินปลี้ๆเปล่าๆ

แต่ถ้าวางใจเป็นกลาง แล้วมองให้ลึกๆลงไป Cosplay ไม่ได้เป็นแค่งานอดิเรกธรรมดา มีงานอดิเรกปลีกย่อยแฝงอยู่เยอะแยะที่เป็นประโยชน์ต่อเราได้มาก...



+ ฝึกทักษะการเย็บผ้า +

เสื้อผ้าแต่ละตัวที่ใช้ใส่ล้วนมาจากเราเย็บขึ้นเอง ไม่เก่งพอเย็บเป็นชุดก็อาจจะเย็บซ่อมแซมส่วนชำรุดหรือทำเครื่องประดับชนิด ผ้าใช้ประกอบการแต่งตัว สำหรับคนที่เย็บผ้าไม่เป็นเลย อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้การวาดแพทเทิร์นชุดและเรียนรู้การเลือกชนิดของผ้าอยู่นะ รวมทั้งศึกษาแหล่งผ้าด้วยละ ( 1ในนั้นก็มีเรานี่แหละ ฮา แต่ต่อไปจะพยายามลองทำเองบ้างแล้วละ) ถ้าเราไม่คอสเพลย์แล้วอยู่ธรรมดาๆก็จะไม่ค่อยมีโอกาสได้ทำความรู้จักเรื่องนี้เลยละ


+ ฝึกทักษะงานประดิษฐ์ +

อุปกรณ์คอสเพลย์แต่ละชิ้นหาก หาซื้อยาก ไม่มีที่ซื้อเลย หรือราคาแพงไป เราก็ลงมือทำมันชะเองเลย นับตั้งแต่นั่งร่างแบบในกระดาษ คุ้ยถังขยะ (แว้ก! *แต่เคยมีมาแล้วนะ) คัดสรรอุปกรณ์และเครื่องมือตัดแต่ง เรียนรู้วิธีทำใหม่ๆหลากหลายรูปแบบ รวมทั้งชนิดของเครื่องมือ อย่างเราไม่เคยใช้ปืนกาวกับโฟมยางเลย แต่พอคอสเพลย์ก็ได้ลองใช้งานถูๆไถๆจนถนัด คนที่ลองครั้งแรกอาจท้อใจหน่อย แบบนี้ฉันจะทำได้ไหมเนี่ย เชื่อเถอะว่าลองไปเรื่อยๆแล้วจะติดใจ จะเริ่มรู้สึกว่ามันท้าทายฝีมือเรามากขึ้น (>_<) อัพสกิลงานประดิดประดอยของเราได้เลย จริงๆนะเออ


+ ฝึกทักษะการแต่งหน้า +

จากเด็กหนุ่มเด็กสาวที่ไม่ค่อยได้ออกงานหรือแต่งหน้าบ่อยๆ เมื่อมาอยู่ในวงการนี้ท่านได้ใช้สิทธิ์นี้เดี๋ยวนั้น แรกๆอาจจะแค่เอาแป้งตบแปะตบแปะ ทาลิปพองามให้ไม่น่าเกลียด เหมือนแต่งหน้าอ่อนๆของสาวๆหลายคน เวลา ผ่านไปจะเริ่มมีเครื่องสำอางค์หลากหลายรูปแบบสะสมอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งเรา มากขึ้น เรียนรู้วิธีการแต่งหน้าได้มากขึ้นและเป็นการฝึกฝนแต่งไปในตัว และยังทำให้รู้จักบำรุงดูแลตัวเองให้ดีขึ้น และรวมทั้งการรักษาหุ่นเพื่อแต่งชุดที่เห็นส่วนชัดเจน แต่สิ่งที่ไม่เหมือนกับการเสริมสวยของเด็กสาวอื่นๆคือเราจะได้เรียนรู้วิธี แต่งหน้าเป็นเพศตรงข้ามด้วย รวมทั้งวาดหน้าและตกแต่งรอยต่างๆบนหน้าเพื่อให้ตรงกับตัวละครที่เรากำลังคอส เป็นทักษะที่น่าสนใจและน่าสนุกนะ (^^)/ [แต่ สำหรับเด็กๆที่ยังใช้เงินพ่อแม่เก็บออมมาคอส ยังไม่จำเป็นต้องมีเครื่องสำอางจัดเต็มเสียจนครบรูปแบบหรอก...อาศัยทักษะ ป้ายๆเนียนๆ หรือยืมคนอื่นเล็กๆน้อยๆจะดีกว่า *ย้ำเล็กๆน้อยๆ ห้ามเยอะจนเจ้าของลำบากใจ ใครทำแบบนี้น่าตีไม่รู้ด้วย] ที่สำคัญทำให้เราเรียนรู้การใส่วิก ใช้วิก เก็บรักษาวิกด้วยนะ ถ้าไม่เคยคอสเราคงไม่มีโอกาสแตะต้องผมปลอมไว้ใช้ตอนไหน...

+ ฝึกทักษะถ่ายรูป +

จริง อยู่ที่เราเดินไปตามงานคอสเพลย์ที่ต่างๆจะมีเหล่าพี่ชายกระเตงกล้องรอถ่าย กันอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะถูกถ่ายและเขาจะได้เอารูปลงมาให้เราเลยเสียชะหน่อย ครั้นจะไปพึ่งแต่พวกเขาก็ไม่ได้และยิ่งไพรเวทคอสเป็นการส่วนตัวอยู่แล้วยิ่ง หาไม่ได้ใหญ่ ถ้าไม่มีตังค์จ้างตากล้องหรือเพื่อนตากล้องของเราไม่ว่าง ก็ต้องช่วยกันเองก็มี หัดแชะๆจนสวยไปเลย เผลอๆเราไม่ต้องขอร้องคนอื่น หันมาถ่ายกันเองเนี่ยแหละสบายกว่า อะไรแบบนี้

 

+ ฝึกทักษะแต่งรูป +

ได้ รูปมาแล้วอย่ามาเปล่า เอามาปรับให้ขาว ลบสิว จัดแสงเงาชะหน่อย (อ้าว รีทัชนี่หว่า) ใช่ รีทัช แหม ไม่ใช่ว่าออกจะเป๊ะๆชะหมด จริงไหม? ถ้ารีทัชเสร็จแล้วหรือคนมันสวยอยู่แล้ว(เชอะ! 555+) ก็มีการเอามาแต่งขาวดำ ซีเปีย ไล่โทนใส่กรอบ ตกแต่ง ใส่ตัวอักษร ตัดต่อคนไปใส่ฉากอื่นๆ ใช้ลูกเล่นต่างๆนานาๆให้เข้ากับตัวละครที่เราคอส ตอนแรกๆนู้บหน่อยอย่าหวั่น ค่อยๆทำไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็เก่ง ใครที่ไม่เคยรีทัชอาจจะรู้สึกไม่สบายใจ เหมือนเรากำลังหลอกลวง โกหกคนอื่นว่าตัวเองสวยหล่อแต่ๆจริงหน้าตาธรรมดาหาความงามไม่ได้ อย่าไปคิดมากเลย เราไม่ได้เอารูปคอสเพลย์ของเราไปหาแฟนเสียชะหน่อย คิดชะว่ากำลังนั่งปั้นงานศิลปะด้วยมือเราแบบนี้จะดีกว่า (‘ w ‘)b

+ ฝึกทักษะถ่ายแบบ คอมโพสท่า +

ไป อยู่หน้ากล้องแล้วครั้นจะมายืนทื่อมะลื่ออย่างกับถ่ายบัตรก็กระไรอยู่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะสเต็ปหน้า ก้นกระดก ยกเข่าเขย่าหัวตามใจฉันเสียชะเรื่อย คอสเพลย์ที่ดีควรรู้จักให้เกียรติตัวละครที่เรากำลังคอสอยู่ด้วยนะ ถ้าคอสเป็นสาวมาดนิ่งก็ไม่ควรยิ้มหวานแป้นแล้นหนูสวยนะเค๊อะ คอสเป็นหนุ่มเกรียนทะเล้นก็ไม่ทำหน้าบูดบึ้งเบื่อโลก คือการทำท่าทางเลียนแบบตัวละครต่างรูปแบบ รวมทั้งรู้จักวางท่าให้เป็นธรรมชาติและได้อารมณ์ของตัวละครนั้นๆไปด้วย ไม่เชื่อไปดูนักคอสระดับหน้าหลายๆคนก็ได้ ออกมาสวยได้อารมณ์เสียยิ่งกว่านางแบบบ้านเราบางคนชะอีก

 

+  ฝึกทักษะการแสดง +

บางคนไม่ได้แค่ถ่ายรูปนิ่งเพียงอย่างเดียว มีการถ่ายเป็น MV หรือ PV แสดง เป็นเรื่องเป็นราวแล้วตัดต่อถ่ายลงวีดีโอมาแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นการแสดงประกอบเพลง น่าสนใจดีนะ อันนี้ยังอัพสกิลตัดต่อวีดีโอด้วยถ้าคนตัดต่อเป็นตัวเราเอง (>_<)


ข้อดีอื่นๆก็มี เป็นการฝึกเข้าสังคมอีกรูปแบบ ฝึกรับมือกับปัญหา เรียนรู้ทัศนคติและนิสัยของคนในวงการคอสเพลย์ เรียนรู้การเดินทางและได้เที่ยวงาน เรียนรู้การอดออมและบริหารเงิน ฝึกทักษะการแสดงออกในรูปแบบร้องเพลงหรือประกวดคอสเพลย์ ฯลฯ รายละเอียดเยอะมาก

แต่รวมๆให้สั้นแล้วก็คือ " ได้ประสบการณ์...ที่เป็นมากกว่าประสบการณ์ " นั่นเอง

อย่างไรก็ตามคอสเพลย์นั้นจะดีหรือจะแย่ อยู่ที่ตัวคนทำนะ ถ้าฟุ่มเฟือย ไม่คิดจะทำอะไรเลยเอาแต่จ้างๆซื้อๆอย่างเดียว รอเวลาก็ใส่ ใส่เสร็จก็ทิ้งขว้างหาตัวใหม่ หรือที่หนักกว่านั้นไประรานยืมชาวบ้านคอสจนของพังแล้วไม่รับผิดชอบ ยืมมาเพราะอยากคอสเอาสวย เอาความนิยม ตามกระแสอย่างบ้าบอคอแตก ที่น่าเจ็บใจคือมายืมขอคอสตัวนี้เพราะว่า"สวยอ๊าาา น่ารักอ๊าาา" แต่ดันไม่รู้จักว่ามาจากเรื่องอะไร เพลงอะไร เวลาไปถ่ายรูปก็เอาแต่แอ๊บแบ๊ว เป่าแก้มพองเป็นปลาปักเป้า แหกลูกกะตาโตบ๊องแบ๊ว ไม่เข้ากับอิมเมจตัวที่คอสอยู่ ขอร้องนะคะ ถ้าเข้าข่ายแบบนี้ไปสมัครโมเดลลิ่งดีกว่านะ อย่าคอสเพลย์เลย มันเสียเวลา เสียเงิน แถมเสียเพื่อนด้วย (เอาแต่ยืม ไร้ความเกรงใจ)

หัวใจของคอสเพลย์...แต่ละคนอาจจะนิยามต่างกันไป จริงๆแล้วมันไม่ใช่พยายามเลียนแบบตัวละครใดตัวละครหนึ่งอย่างเดียว หากแต่การพยายามนั้นต้องมาจากการทุ่มเท ความตั้งใจจริง และความรักต่อตัวละครนั้นๆ จะบอกว่าเป็นเรื่องที่อ่อนไหวเกินไปไหม มันก็ใช่ แต่สำหรับคนที่รักการ์ตูนจริงๆจะรัก บูชาและเทิดทูนไม่ต่างอะไรกับคนจริงๆ ฉะนั้นช่วยให้เกียรติและเกรงใจแฟนคลับตัวละครที่เราคอสอยู่ด้วยจะดีกว่านะคะ

และหัวใจของคอสเพลย์ คอสแล้วต้องมีความสุข มีรอยยิ้ม

กับ "ประสบการณ์ดีๆ" \(^_^)/